İI Özel İdaresi Özel İdarenin son beş yıllık bütçe ve kesin hesap durumu Milyon TL. olarak aşağıdaki gibidir.
2003 yılında Özel İdarenin İller Bankası payı 2.968.022 milyon TL. olup, diğer gelirlerle beraber toplam özgelirlerin tutarı 4.978.862 milyon TL.dir. Kurum karşılıkları ve diğer tahsisli gelirleri 4.751.247 milyon TL. olup, öz gelirleriyle birlikte gerçekleşen toplam geliri 9.730.109 milyon TL. dır. 2003 yılında yatırım giderleri 1.187.590 milyon TL., transfer giderleri 2.320.880 milyon TL., 596.722 milyon TL.sı personel olmak üzere toplam cari giderleri ise 2.274.082 milyon TL. olarak gerçekleşmiştir. Toplam gider kesin hesabıda 5.782.551 milyon TL. olmuştur. İl Özel İdaresi bütçe imkanlarıyla bir taraftan yöresel ihtiyaçları karşılamaya çalışırken bir taraftan da sanayileşmeye dönük girişimlere ortak olmuştur. Özelleştirme uygulamaları ile hisselerinin önemli bir bölümünü girişimcilere devretmiştir.
Köylerin İçme suyu ve Kanalizasyon Altyapısı: Köylere yönelik altyapı hizmetleri İl özel idaresinin mali desteği, genel bütçe ödenekleri ve vatandaşların katkısı ile Köy Hizmetleri İl müdürlüğü tarafından yürütülmektedir. Köylerin yol hizmetleri ulaştırma bölümünde yer almaktadır. Erzincan’da Köy Hizmetleri İl Müdürlüğü hizmet alanında 535 köy, 245 mezra, toplam 780 ünite bulunmaktadır. Belde olan köyler ile Tercan ilçesinde baraj altında kalan 4 köy hizmet alanı dışındadır. Köylerin 18 adedine, mezraların 69 adedine içme suyu hizmeti getirilememiştir. Köylere içme ve kullanma suyu getirme çalışmaları uzun zamandır devam etmektedir. İçme suyunun en hızlı ve ekonomik olarak getirilmesi amaçlanmıştır. Çeşmeli projeler uygulanarak içme suyu en kısa zamanda sağlanmıştır. Teknolojinin gelişmesi ile şebekeli sistemin önemi ortaya çıkmıştır. Tüketim biçimi değişen vatandaşlar içme suyunu çalıştırmak için şebekeli sistem olmasını talep etmiştir. Şebekeli sistemle sağlıklı içme suyuna kavuşan insanlar temizlik ve sağlık konusunda büyük kolaylığa kavuşmuş ve çağdaş ev araçlarını kullanmaya başlamıştır. Erzincan genelinde yüzde 97’sine içme suyu hizmeti götürülen köylerin yüzde 66’sına şebekeli içme suyu yapılmıştır. İçme suyu memba debisi yeterli olan köylerin tamamı şebekeli içme suyuna kavuşturulmalıdır. İçme suyu bulunan ve bulunmayan üniteler, yeterlilik durumu, kullanım şekli ve yararlanan nüfus miktarını gösterir veriler aşağıya çıkarılmıştır. Susuz gözüken üniteler devlet imkanlarıyla sağlıklı içme suyu götürülmeyen yerleşim birimlerini kapsamakta olup, bu yerleşim birimleri toplam olarak 18 köy ve 482 kişi nüfustan oluşmaktadır. Kayıtlarda olmamasına rağmen bazı köylere İl Özel İdaresi tarafından boru ve çimento gibi malzeme yardımı yapılarak içme suyu hizmeti götürülmüştür. Bu yerleşim yerlerinden bazılarına teknik olarak içme suyu kaynağı bulunmaması veya ekonomik ölçülerle hizmetin verilmesi mümkün olmayan yerleşim birimleridir. Şebekeli içme suyunun sağlanması ile köylü kanalizasyon talebinde bulunmaya başlamıştır. Kanalizasyon yapımı ile tifo, ishal, sıtma gibi bulaşıcı hastalıklar ve çeşitli enfeksiyonlar önlenmiş, insanlar sağlıklı yaşamaya başlamıştır. Ekonomik durumu kısıtlı olan köylünün sağlık harcamaları, çocuk ölüm oranları azalmıştır. Envanterlerde görülmeyen İller Bankası Köy Kalkınma Payı programında sağlanan ödenekler ile İl Özel İdaresi katkısı ve vatandaşların iş birliği ile içme suyu ve kanalizasyon altyapısı birçok köye götürülmüştür. Bu kapsamda 28 köye kanalizasyon için boru ve diğer malzeme yapılmış olup projeler Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü teknik elemanlarının kontrolünde tamamlandıktan sonra envanter kayıtlarına dahil edilecektir. Belediyeler İlimizde merkez ilçe dahil 9 ilçe merkezi, merkeze bağlı 14, Üzümlü'ye bağlı 3 ve Tercan'a bağlı 3, kasaba belediyesi olmak üzere toplam 29 belediye mevcuttur. Belediyelerin Bütçe ve kesin Hesapları Merkez belediyesi son 4 yıllık bütçe ve kesin hesap durumu aşağıda gösterilmiştir. (Milyon TL.) Belediye Adı 2000 2001 2002 2003 Erzincan (B) 6.380.000 12.093.340 23.865.000 20.125.000 Erzincan (Gelir K) 7.486.808 11.963.081 8.043.510 15.202.309 Erzincarı (Gider K) 7.657.594 10.575.049 8.222.221 17.503.707 2003 yılı diğer belediyelerin bütçeleri milyar TL. olarak; Çayırlı 1.182,4, İliç 581, Kemah 600, Kemaliye 525,7, Otlukbeli 677,3, Refahiye 1300, Tercan 1.123,8, Üzümlü 3.900, Akyazı 450,4, Altınbaşak 810, Altunkent 702, Bayırbağ 600, Bahçeliköy 400,9, Çadırkaya 570,4, Çağlayan 450, Çukurkuyu 600,1, Demirkent 606,3, Dörtler 337,7, Geçit 500, Karakaya 800, Kavakyolu 855, Mercan 852,6, Mollaköy 508,3, Ulalar 1.153, Uluköy 286,3 , Yalnızbağ 520, Yaylabaşı 382,7, Yoğurtlu 321'dür. İller Bankası tarafından belediyelerin talepleri doğrultusunda yatırım ve teknik yardım yapılmaktadır. İI merkezinde yeni kurulan beldelerden Bahçeliköy, Dörtler ve Yalnızbağ'ın harita tahditleri yapılmış, Akyazı ve Mollaköy imar planı çalışmaları tamamlanmıştır. Merkez belediyesinin dört yıldızlı otel inşaatı tamamlanmıştır.İşhanı inşaatı devam etmektedir. İçmesuyu sektöründe Çukurkuyu, Ulalar, Kavakyolu grup ve Bayırbağ içmesuları tamamlanmıştır. İçmesuyu ve Kanalizasyon Altyapısı:İl nüfusu merkez ilçede ve özellikle il merkezinde yoğunlaşmıştır. 2000 yılı Genel Nüfus Sayımı sonuçlarına göre toplam nüfusun yaklaşık yüzde 35’i il merkezindedir. 2000 yılı il nüfusu 316.841 kişi olup, kentleşme oranı yüzde 54,4’tir. İl merkezinden başlamak üzere içmesuyu ve kanalizasyon altyapı hizmetleri aşağıya çıkarılmıştır. İl merkezinde 1939 depreminden sonra bugün Çarşı Mahallesi olarak adlandırılan bölgede geçici konutlar yapılmaya başlanmıştır. 1940 yılından itibaren bu bölgelere 40 İnç’lik tik borulardan içmesuyu şebekesi yapılmaya başlanmış ve yerleşim alanları genişledikçe şebeke yapımında aralıklarla devam etmiştir. İçmesuyu şebekesinin yapımı 1980 yılında tamamlanmıştır. Şehir merkezinde 370 km. uzunluğunda çeşitli cins ve çapta içmesuyu şebekesi bulunmaktadır. Şebeke yapılırken malzeme kullanımında standart belirlenmemiş olduğundan asbestli çimento, font, PVC ve çelik borular kullanılmıştır. Kullanılan boruların çapı 80 İnç’ten 700 İnç’e kadar değişmektedir. Şehrin içmesuyu ihtiyacı Beytahtı mevkiinde açılmış olan altı adet sondaj kuyusundan saniyede ortalama 325 lt. olarak karşılanmaktadır. Buna ilaveten Kurutilek köyünde bulunan tabi kaynak suyunun kaptajından 25 lt/sn ilave su temin edilerek kullanıma sunulmaktadır. Kurutilek kaptajından alınan suyun sertlik derecesi 18 olup, PH değeri ise 7,0’dır. Beytahtı mevkiinden temin edilen sular terfi sistemi ile şehrin üst kısmında 125 ve 160 m. irtifada bulunan 8000 ton ve 5000 ton’luk 2 depoya pompalanarak şehirdeki kademe ayrımına göre depolardan şehre dağıtımı yapılmaktadır. İl merkezinde 24 mahalle mevcut olup, bu mahallelerin 5 tanesi üst kat şebekesine bağlı bulunmaktadır. Şu anda 350 İnç’lik AÇB boru ile beslenerek 2.681 binada 5.570 haneye (22.311 nüfusa) içme ve kullanma suyu verilmektedir. (Arslanlı, Başbağlar, Ergenekon, Kazım Karabekir ve Yavuz Selim mahalleleri) Alt kademede bulunan mahallelerden Çarşı, Gülabibey, Halitpaşa, Hocabey, Karaağaç, Kızılay, Mimarsinan ve Taksim mahalleleri 400 İnç’lik AÇB hatla beslenmekte olup, bu mahallelerde 4467 binada bulunan 5925 haneye (25881 nüfusa) içme ve kullanma suyu hizmeti verilmektedir. Yine alt kat şebekesinde bulunan Atatürk, Bahçelievler, Cumhuriyet, İnönü ve Yeni Mahalle mahalleleri 600 İnç’lik AÇB hattan ayrılan 350 İnç’lik AÇB hatla beslenmekte olup, bu semtlerde 3.569 binada 6.784 haneye (28.178 nüfusa) içme ve kullanma suyu hizmeti verilmektedir. Yeni kurulan Mengüceli, Yunusemre ve Akşemsettin mahalleleri yine 600 İnç’lik ana taşıyıcı hattan ayrılan 350 İnç’lik AÇB hattan sularını almakta olup, bu semtlerde 1.031 binada 3.499 haneye (14.702 nüfusa) hizmet verilmektedir. Alt kademeye bağlı İzzetpaşa ve Fatih Mahallesi 600 İnç’lik hattın son noktası olup, 1.131 binada bulunan 2.290 haneye (9.895 nüfusa) içme ve kullanma suyu hizmeti verilmektedir. Yeni yerleşime açılan kooperatif alanlarına mevcut en yakın şebekeden içme ve kullanma suları verilmiş olup, bu şekilde münferiden yapılmaya devam edilmektedir. Kanalizasyon 1970’li yıllarda yapımına başlanılmış olup, beraberinde şehrin ana arterlerine yağmur suyu şebekesi döşenmiştir. Kanalizasyon şebekesinin yapımı 1980 yılına kadar devam etmiştir. İmar planları ve tadilatları doğrultusunda yeni yerleşim alanlarında belediye tarafından şebeke ve güzergah değişikliği yapılmaktadır. Şehrin 24 mahallesinin tamamında kanalizasyon şebekesi bulunmakta olup, tüm şehirdeki kanalizasyon şebekesinin uzunluğu 340 km.dir. Ana kolektör 600 İnç’lik borularla inşa edilmiştir. Diğer ana arterlerdeki taşıyıcı hatlar 400-500 İnç’lik olup, buhar kürlü veya piresli büzden inşa edilmiştir. Ara arterler 200-300 İnç arasında değişmektedir. Konut bağlantıları için parsel bacaları şebeke inşaatı zamanında yapılmış olup, iç bağlantıları konut sahipleri tarafından yapılmaktadır. Yeni yerleşime açılan konut alanlarının kanalizasyon hatları belediye ekipleri tarafından yapılmaktadır. Saniyede 280 lt. civarında atık su bu şebeke ile taşınarak şehrin güney kısmında deşarj bölgesinde bulunan arıtma tesislerine ulaştırılmaktadır. Mevcut kanalizasyon şebekesinin Demirkent Beldesi, Işıkpınar köyünün bir kısmı Askeri Hastane, 59.Topçu Tugayı, Ağır Bakım Tamir Fabrikası ve 3.Ordu Karargahı faydalanmaktadır. Şeker Fabrikası tesis kapasitesi yeterli olmadığından şebekeye bağlanmamıştır. Kanalizasyon şebekesi ile taşınan 280 lt/sn civarındaki atık sular deşarj bölgesindeki arıtma tesislerinde arıtma işlemine tabi tutulup yüzde 80 civarındaki pis su arıtıldıktan sonra Karasu Nehrine verilmektedir. Atık su arıtma tesisi yaklaşık 130.000 nüfusun meydana getirebileceği hidrolojik kirliliği kaldıracak şekilde tasarlanmış olup, ilave tesis yapımı için bölümler ayrılmıştır. Şuanki mevcut kapasite 1.130 m3 olup, ilave edilebilecek kapasite ile birlikte 2.500 m3. olabilecektir. Atık su arıtma tesisi 160.000 m² alan üzerine kurulmuştur. Çevre genişletme imkanı mevcut olup, katı atık toplama alanıda aktık su arıtma tesisinin yanına kurulmuştur. Erzincan ilinde, 1992 depreminden sonra Dünya Bankasından sağlanan kaynakla altyapı büyük oranda tamamlanmıştır. Katı atıklar için düzenli atık depolama alanı, sıvı atıklar içinde fiziksel ve biyolojik arıtma tesisi inşaa edilmiştir. İl merkezde Erzincan Belediyesi tarafından toplanan katı atıklar, Terzi baba mevkiinde bulunan düzenli çöp depo alanına depolanmaktadır. İlin katı atık ve çöplerinin çevreye zarar vermeyecek şekilde düzenli olarak depolanması için kurulmuş hücrelerden oluşmaktadır. Proje ile 9 adet çöp hücre yeri hazırlanmış, bunlardan 2 adet hücre hizmete sunulmuştur. Diğer 7 hücre ileride ihtiyaca cevap verecek şekilde projelendirilmiştir. Hücrelerin tabanı yalıtılmış olup, pis suların yer altı sularına karışması önlenmiştir. Yalıtım malzemesinin üzerine filitre malzeme konulup, drenaj boruları döşenmiştir. Bu borular sayesinde pis sular arıtma tesisine alınmakta olup, depolama hücrelerinde patlama ve yanmayı önlemek için gaz çıkış menholleri bulunmaktadır. 2010 yılına kadar oluşacak çöpü depolayabilecek kapasitededir. Katı atıkların yüzde 68’ini organik atıklar, kalan kısmını ise kağıt, karton, tekstil, plastik, deri, metal, ağaç, cam ve kül gibi maddeler oluşturmaktadır. Özellikle kış aylarında ısınma amaçlı yoğun kömür kullanımı sebebiyle kül oranı artmaktadır. Belediyenin hafriyat atıklarını depolayacağı ayrı bir alan olmadığı için inşaat atıklarıda düzenli çöp depo alanına atılmaktadır. Amaç dışı kullanım sonucu büyük paralar harcanarak inşa edilen depo inşaat alanı hızla dolmaktadır. Erzincan merkeze yakın beldeler katı evsel atıklarını Erzincan Belediyesi çöp depo alanına atmaktadırlar. Bu güne kadar herhangi bir ücretlendirme,protokol ve kontrol mevcut değildir. Merkeze uzak olan ilçe ve belde belediyelerinin düzenli çöp depo alanları mevcut değildir. İlçelerde bir an önce düzenli çöp deponu alanlarının yerleri belirlenerek inşaatlarına başlanmalıdır. Erzincan’da çalışan bir kişi 0,35 kg/gün çöp oluştururken çalışmayan bir kişinin ürettiği çöp miktarı günlük 0,5 kg ile 0,8 kg arasında değişmektedir. Katı Atık Yönetimi İl komşu ülkelere geçiş güzergahı olduğu için, tehlikeli atık taşıyan araçların geçişlerinde kontrolleri İl Emniyet Müdürlüğü ve Çevre İl Müdürlüğü tarafından yapılmaktadır. Erzincan hastanelerinde yaklaşık olarak hesaplanan hastane atıklarını oransal dağılımı: Hasta odaları ve klinikler yüzde 23, ameliyathaneler ve yoğun bakım odaları yüzde 12, labaratuvarlar yüzde 8, idari servisler yüzde 3, çamaşırhane yüzde 2, acil servis yüzde 1, morg yüzde 1, röntgen servisi yüzde 1’dir. Bu atıklar,üretildikleri yerlerde üzerinde uyarı yazıları olan özel ambalajlarda ayrı olarak, belediyece ayrı bir araçla taşınarak düzenli çöp deponu alanda özel olarak ayrılmış tel örgü ile çevrili ve dezenfeksiyonu sağlanmış bir alanda toplanmaktadır. Erzincan Belediyesi Temizlik İşleri Müdürlüğünce toplanan atıklar Terzi Baba mevkiinde bulunan düzenli çöp deponu alanında depolanmaktadır. Depolanan çöpler genel olarak; Evsel katı atıklar, tıbbi atıklar, hafriyat artıkları, tarım ve bahçe atıkları, sanayi atıkları şeklindedir. Toplanan atıkların bertaraf için herhangi bir yöntem uygulanmamaktadır. Çöp depolarına alanı bulunmayan ilçe belediyelerinde çöpler çevre ve insan sağlığı açısından tehlikeler oluşturmaktadır. Katı atıkların enerji elde edilmesi veya gübre olarak kullanılmasını sağlayan tesislerin yapımı için fizibilite çalışmalarına başlanmalıdır. İlde, ERAYKUD (Erzincan Afetler Araştırma, Eğitim, Acil Yardım ve Kurtarma Derneği) atık kağıt değerlendirme kampanyası Valilik ve İl Çevre Müdürlüğünün desteğiyle yürütülmekte ve atık kağıtların geri dönüşümü sağlanmaktadır. Evlerde ve işyerlerinde kağıt, plastik, metal gibi geri dönüşümü mümkün katı atıkların yerinde ayrılarak toplanması, doğal kaynakların korunması, enerji tasarrufu sağlanması, ülke ekonomisine katkısı ve düzenli çöp deposu alanının kullanım süresinin artırılması için gereklidir. Yeraltı ve yer üstü sularının kirlenmesi: Yağışlarla oluşan yüzey akışları değişik büyüklükteki akarsular kanalıyla denizlerde son bulur. Yüzey ve yeraltı sularının şekil ve büyüklüğünde meydana gelecek her değişme, yeni özel durumdaki hayat şartlarına adapte olmuş organizma topluluklarını ve bu topluluğu meydana getiren mikroorganizma türlerini ortaya çıkarır. Akarsular üzerinde yapılan kabartma ve biriktirme yapıları arkasında oluşan baraj göllerinde, morfolojik yapının farklı olması sebebiyle yeni olaylar ve canlılar ortaya çıkar. Saf su rezervlerini muhafaza etmek dünya için önemli bir problem olmaya başlamıştır. Suların kirlenmesi mineral ürünlerinin yok olmasına sebep olmuştur. Dünya kirliliğin yüzde 80’ini su kirliliği oluşturmaktadır. Su kalitesi jeolojik, hidrolojik ve biyolojik faktörlerle ilgilidir. Su kirlenmesi sadece sağlık yönünden değil, kaynakların temini yönüyle de ele alınmaktadır. Bilindiği gibi suyun maksimum birim hacim ağırlığı +4 0C dadır. Suyun bu özelliği donma sonucu kayaların ayrışmasını, göllerin tabaklaşmasını ve soğuk mevsimlerde derin sularda su canlılarının korunmasını temin eder. Bu gün için su kirlenmesinin ana kaynakları; evlerden gelen kullanılmış sular ile sanayi kuruluşları tarafından su yataklarına verilen sıvı atıklardır. Bunların dışında, hidrolojik havzadaki tarım sahalarından taşınan, azot ve fosfor bileşikler bakımından zengin sulama suyu sızıntıları, erozyon toprakları taşıyan yağış suları, gemi söküm yerleri, sahil doldurmaları ve katı atık boşaltılması gibi kirletici kaynaklar sayılabilir. Ağır metaller veya diğer zehirli maddelerden bir veya bir kaçını ihtiva eden kullanılmış suların alıcı sulara verilmesi, bu su ortamındaki organizmalar için zehirleyici tesir yapar ve ortamdaki canlı hayatı tehlikeye sokar. Ağır metallerin ve radyoaktif elementlerin su ortamında besin zinciri dahilinde bünyeden bünyeye taşındığı bilinmektedir. Bu zehirli maddeler; DDT, civa, arsenik ve kadmiyum olarak sıralanabilir. Maden ocakları gibi yüzey kazılarının yapıldığı faaliyetler büyük ölçüde toprak hareketine sebep olur. Kazılar sırasında ayrılan toprakların işletme yerinde tutulması halinde problem meydana gelmez. Ancak bu topraklar çeşitli etkenlerle su yatağına taşındığında kirlenme ortaya çıkar. Çeşitli faaliyetlerle meydana gelen katı maddelerin su ortamına taşınması neticesinde: Baraj Göllerinde birikerek su depolama kapasitesi düşer, göl ve göletler dolar, su kanalları tıkanır, verimli toprakların üzerleri örtülür, su ortamı normal canlılar için bozulur, suyun faydalı kullanma alanları azalır, su tasfiyesinin maliyeti artar, su dağıtma sistemleri zarar görür, ağır metalleri kirleticiler su yatağına girmiş olur. Çökelebilen katı maddeler hafif olduklarından yüksek akışla uzun mesafelere taşınır. Ancak sudan ağır olmaları sebebiyle sonunda nehir yataklarında, göletlerde, baraj gölleri veya tabii göllerde çökelerek birikir. Bu şekilde çökelen katı maddeler özellikle mansab tarafında, su yolu taşımacılığını, su teminini, taşkın kontrolünü ve enerji üretimini engeller. Çökelebilen katı maddeler, inşaat işleri sonucu, erozyon neticesinde, maden ve taşacağı işletmelerinin çeşitli faaliyetlerden, kum-çakıl yıkama tesislerinden kaynaklanır. En büyük kaynak ise toprağın stabilitesini bozan faaliyetlerden maden işletmesi ve özellikle tarla ziraatıdır. Kirletici Kaynaklar: Tabi kaynaklar; Atmosferden oluşan kirleticiler, çözünmüş mineraller, yağış suları, su hayatındaki aşırı büyüme. Zirai menşeli kaynaklar; toprak erozyonu, çiftlik hayvanlarının atıkları, gübreler, koruma ilaçları. Kullanılmış sular; Belediye kanal suları, meskun bölgeden gelen yağmur suları, sanayi sıvı atıkları, gemilerde kullanılan sular. Biriktirme yapıları; çökeltilerin sızıntı ile sürüklenmesi, oksijen noksanlığı. Diğer kaynaklar; maden işletmeleri, çöp dökme yerleri. Çöp dökme yerleri ve hayvan atıklarının toplama yerleri gelişi güzel olarak atıldığından su kaynaklarını ve çevreyi kirlettiği görülmektedir. Çözüm olarak bu atıkların içme suyu kaynaklarından ve yerleşme yerinden uzaklara taşınması gerekmektedir. Akarsu yataklarına kirli su atıklarının direk olarak verildiği görülmektedir. Bu olay akarsularda yaşayan balıkları ve çevreyi olumsuz bir şekilde etkilemektedir. Bu konuda özellikle ilçe belediyelerine büyük sorumluluklar düşmektedir. Bu atık suları kolektörlerde toplayarak temizlendikten sonra akarsu yatağına verilebilir. Böylece hem çevre kötü kokulardan arınmış hem de akarsu yatağı kirlenmemiş olur. İlde Kırsal kesimlerde hava kirliliğine pek rastlanılmamaktadır. Hava kirliliği özellikle şehir merkezinde yoğunlaşmaktadır. Bacaların filtrelenmesi veya kaliteli yakacaklar kullanılmasıyla bu sorun en aza indirilebilir. Kent İçi Ulaşım Kentteki ulaşımın omurgasını Fevzipaşa-Halitpaşa caddeleri oluşturmaktadır. Kenti doğu-batı yönünde bölen bu yol genişliği ve trafik yükü bakımından üst kademede bulunmaktadır. Bu yol E-80 karayolunun devamı niteliğinde olup, şehirler arası trafik yükünü de taşımaktadır. Erzincan kent içi ulaşım kademesinde en önemli ikinci kentsel yol Ordu ve 13 Şubat caddeleridir. Bu iki ulaşım aksı kenti kuzey-güney istikametinde bölmektedir. Her iki ana ulaşım aksı kenti dört eşit parçaya bölmekte bu iki ana yolun kesiştiği kavşak dört yol olarak adlandırılmakta ve kent özelliğinin en yoğun olduğu bölgeyi meydana getirmektedir. Son yıllarda alt kademede belediyenin düzenlemiş olduğu Ergenekon Bulvarı olarak isimlendirilen kuzeydeki rink hattıda kent içi ulaşımda mahalleler arasıda toplayıcı yol niteliği taşımaktadır. Güney batıda Emniyet Müdürlüğü kavşağında E80 karayolundan ayrılan ve bir yay çizerek merkezdeki otobüs terminalinin bulunduğu noktada tekrar birinci derecede yol ile bağlantı yapan bir rink hattı bulunmaktadır. Çevre yolu işlevini kısmen üstlenen bu rink hattı tamamen kentin yerleşim alanları içerisinde kaldığından uluslar arası trafiğin şehir dışından sağlanması amacıyla çevre yolunun inşaası programa alınmış olup devam etmektedir. Şehirde kent içi ulaşım toplumun azami faydası düşünülerek İl Trafik Komisyonu Başkanlığınca düzenlenmiştir. Tüm mahalleleri kapsayacak şekilde 5 minibüs hattı tahsis edilerek toplam 180 adet ticari minibüsün bu hatlarda çalışmasına izin verilmiştir. Belediye tarafından 7 adet toplu taşım otobüs güzergahı tespit edilmiş olup, bu güzergahlar 2000 yılında ihale ile özelleştirilmiş ve halk otobüsü statüsüne dönüştürülmüştür. İlde bu toplu taşım araçlarından başka 18 adet taksi işletmesinde 234 adet ticari taksi çalışmaktadır. Bu ticari taksiler aynı zamanda çevre illere ve kırsal kesimlere yolcu taşımaktadırlar. Şehir merkezi ile çevre iller, ilçeler ve köylerin ulaşımı otobüs ve minibüslerle sağlanmakta olup, her yörenin belirli bir yazıhanesi ve durak yeri bulunmaktadır. Yerleşme ve Kentleşme DPT tarafından yapılan yerleşim merkezleri kademelenmesi araştırmasında Erzincan ili dördüncü kademe alt bölgesel bir merkezdir. Diğer bütün iller gibi ihtisaslaşmış işlevlerde en üst kademe de ülkesel büyük kent olan İstanbul’a bağlıdır. Üst bölgesel altıncı kademe merkezlerden olan Ankara, Erzincan’a daha yakın olmasına karşın ilin bu kademede Ankara’yla olan ilişkileri zayıftır. Bunun nedeni İstanbul’un yedinci kademe merkez olmasından ötürü altıncı kademede sunulan mal ve hizmetlerin Erzincan’a olan maliyetini düşürmesidir. Erzincan ilinin büyük bölümünün beşinci kademede merkezi Erzurum’dur. Dördüncü kademede bir merkez olan Erzincan’ın etki alanına, Tercan ve Kemaliye ilçeleri dışındaki tüm ilçeleri, Gümüşhane’nin Şiran ve Kelkit ilçeleri girmektedir. Kemaliye İlçesi Elazığ’ın Tercan ilçesi ise Erzurum’un dördüncü kademede etki alanlarına girmektedir. Erzincan’ın tüm ilçeleri üçüncü kademede yerel merkezlerdir. İliç, Kemah ve Kemaliye ilçeleri ekonomik olarak zayıf bir yörede yer aldıklarından üçüncü kademe işlevlerini tam olarak yerine getirememektedirler. Erzincan il merkezindeki yerleşim Erzincan ovası olarak bilinen platonun kuzey batısında yaklaşık 1.250 m. yükseklikte yer almakta olan bir ova yerleşimidir. Erzincan ovasını ikiye bölen E-80 karayolu üzerinde bulunan kent merkezi idari açıdan sınırlanmıştır. Çevrede bulunan beldeler idari gelişme sınırlarını oluştururken güneyde demiryolu ve deprem riski bulunan bölgeler doğal gelişim sınırlarını oluşturmaktadır. Erzincan kenti tarih boyunca yaşadığı depremler nedeniyle yerleşim yerini sürekli başka alanlara taşınmıştır. 1939 depreminden sonra çarşı mahallesinde geçici şehir kurulmuş, daha sonraki dönemlerde planlama yoluyla yerleşmeler kuzeye doğru yönlendirilerek bugünkü yapıya ulaşmıştır. Batı ve kuzey istikametindeki doğal ve idari sınırlamalar nedeniyle kentin günümüzdeki gelişim eğilimleri incelendiğinde gelişime en uygun alanların doğu istikametinde olduğu görülmektedir. Bazı kamu kuruluşlarının hizmet binaları doğu istikametinde yer almakta olup; kentin gelişiminin kuzey doğu ve doğu yönünde olduğu görülmektedir. 1939 depreminden sonra geçici şehir amacıyla kurulmuş alanlardan Çarşı, Taksim ve Kızılay mahalleleri eski yerleşim dokusunu oluşturmaktadır. Bu mahallelerin ıslah edilmesi bu güne kadar yapılamamıştır. Bu alanlar diğer planlı mahallelere oranla sıkışık, düzensiz ve sağlık koşulları açısından kötü durumdaki binalardan oluşmaktadır. Planlı doku olarak adlandırılan yeni alanlarda konutlar çok katlı ve az katlı olarak ikiye ayrılmaktadır. Planlı alanlarda çok katlı yapılaşmaların hemen hemen tümü toprak rantının artığı kentteki ana ulaşım aksları doğrultusundadır. Bu çok katlı konutlar toplam konut yapıları içinde yüzde 12’lik bir yer kaplamaktadır. İlçelerden Çayırlı’da 64 dönüm alanda 1/1000 ölçekli uygulama imar planı, İliç’te 1.397 ha. alanda yerleşik ilçenin 1/1000 ölçekli imar planı, Kemah’ta 11.232 ha. alanda nazım planı ve uygulama imar planı, Kemaliye’de 7.084 ha. alanda uygulama imar planı, Otlukbelinde 104 ha. Alanda nazım planı ve uygulama imar planı, Refahiye’de 81 ha. alanda nazım planı ve uygulama imar planı, Tercan’da 500 ha. alanda uygulama imar planı ile Üzümlü ilçesinde nazım planı ve uygulama imar planı bulunmaktadır. Konut Erzincan il merkezi konut alanları 975 ha alan üzerinde konumlanmıştır. Konut alanlarındaki brüt nüfus yoğunluğu 77/ha’dır. Kentteki konut alt bölgedeki alanların yüzde 73,7’lik bölümüne yerleşilmiştir. Kentteki konut alt bölgeleri depremler sonrasında imar planları ile geliştirilmesine çalışılmıştır. Yeni konut dokuları tasarlandıktan sonra ızgara sistemi yapısı ile gelişim göstermektedir. Afet evleri yanında özel kooperatiflerce geliştirilen toplu konut dokusu oluşturulmuştur. Erzincan belediyesi tarafından yapılan Göktür Toplu konutları ile Toplu konut idaresi tarafından Dünya bankası kredisi ile yaptırılan Kamu lojmanları daha çağdaş, sosyal ve fiziksel donatı standartlarına uyan yapılaşmalar haline dönüşmüştür. Kırsal alanda konutlar büyük ölçüde miras yoluyla kullanıcılara geçmekte ve değişiklik yapılmadan kullanılmaktadır. Yıllar öncesinin konut tekniğiyle yapılan binalar sağlık koşullarından uzaktır. Çoğu zaman hayvancılık ve depolama konut içinde yapılmaktadır. Nüfusa bağlı evliliklerin artması, uzak çevre köylerin kış aylarında merkez köylere taşınması, hayvancılığın şekil değiştirmesi sonucu köylerde konut ve tarımsal işletmeler için arsa ihtiyacı meydana gelmiştir. MERKEZ İLÇE, İLÇE VE BELDE BELEDİYE BAŞKANLARININ İSİM ADRES VE TELEFON LİSTESİ
|
